වැව රවුම...............
නෑ අද ඔබ හිනෙහෙන්නට දෑතෙ වෙලීලා
මා අද ඇත නූඹ නැති අසුනක තනි වීලා
හුදකලාවේ වැව රවුමේ පියවර නගලා
සිතේ නැගෙන මැසිවිල්ලට අවසර දුන්නා....................
නිසල වලා බැමි පෙළ තාමත් වැලපෙනවා
සසල වැවේ වැව් දිය රළ රැළි මතම හැපෙනවා
හැර ගිය ඔබෙ හීනෙක හස රැළි සිහි වෙනවා
වැව් දිය රැළි කදුලු අරන් නෙත හඩවනවා
දැවටෙන මුදු මේඝ සුළග තතු විමසනවා
ගුලි වුන ගොරහැඩි මතකය දියෙහි ගිලෙනවා.............................
ගුරු ගෙදරින් නික්මුණු පෙම් යුගල් ඇදෙනවා
සරතැස රැදි කුඩ යට දෑ ගිලි පැටලෙනවා
රැවි දෙන පෙම් මිහිරි තෙපුල් සිත කකියනවා
නුඹත් එක්ක ආයෙත් මට එන්න හිතෙනවා
එනමුදු අද මට ඉඩ නැති බව වැටහෙනවා
හිනෙහෙන තව බඹරෙකු ඔබ ළග දැවටෙනවා............................
මාළිගයෙන් මතුවුන බණ පද වෑහෙනවා
මැලවුන සිත් මල් විකසිත වෙන්න හදනවා
නුඹ ඇවිදින් ආපසු මල් පෙති පාරනවා
අහිමි සුවද සුසුමන් මග දිගට නැගෙනවා
හන්තානේ කදු මුදුනින් ඇදිරි වැටෙනවා
සද නැති මගෙ හිත් අහසට අදුර ගලනවා..................
(පිංතූරය
නුවර වැව රවුම පෙදෙස )
No comments:
Post a Comment